Wietnam

Mapa Wietnamu

Mapa Wietnamu

Mapa Wietnamu

Wietnam zajmuje wschodnią część Płw. Indochińskiego.

Rozciągłość południkowa kraju wynosi 1750 km,

równoleżnikowa zmienia się od kilkuset km na północy i południu do około 50 km w części środkowej. Ukształtowanie powierzchni jest bardzo zróżnicowane; około 30% powierzchni Wietnamu stanowią góry,  45% wyżyny, a 25% niziny.

Północna część kraju jest regionem górzysto-wyżynnym, rozciętym głębokimi dolinami licznych rzek. W strefie przygranicznej z Laosem i Chinami, znajdują się łańcuchy górskie Sip Song, Chau Thai i Hoang Lien Son z najwyższym szczytem kraju Fan Si Pan (3142 m n.p.m.), rozdzielone doliną rzeki Czarnej. Na pn. znajduje się rozległa wyżuna Viet Bac otoczona niewysokimi pasmami górskimi i ograniczona od pd. doliną rzeki Czerwonej. W środkowej i pd. części Wietnamu rozciągają się na długości ok. 1200 km, częściowo na granicy z Laosem, góry Annamskie (Ngoc Linh - wys. do 2598 m n.p.m.) i płaskowyży (największy Tay Nguyen, w pd. części gór). Niziny ciągną się wąskim pasem wzdłuż wybrzeża, zwłaszcza Zat. Tonkińskiej. Największymi regionami nizinnymi są krainy: Bac Bo na pn. (gł. obejmuje deltę rzeki Czerwonej o pow. ok. 15 tys. km2) i Nam Bo na pd., na obszarze delty Mekongu (powierzchnia w granicach Wietnamu ok. 50 tys. km2). Na terenach delt liczne znajdują się izolowane wzniesienia — mogoty. Wybrzeże (dł. linii brzegowej ok. 3300 km) w większości górzyste,  z wieloma niewielkimi półwyspami i wyspami, z których największymi są Cat Ba i Cai Bau w Zat. Tonkińskiej oraz Phu Quoc (ok. 570 km2) w Zat. Tajlandzkiej, przy granicy z Kambodżą. 

Duża rozciągłość południkowa kraju wpływa na znaczne zróżnicowanie klimatu. Północna część Wietnamu jest położona w strefie klimatów zwrotnikowych, pd. — podrównikowych. 

Na całym terytorium Wietnamu występuje klimat monsunowy Średnia temperatura w najchłodniejszym miesiącu (styczeń na pn., grudzień na pd.) wynosi od 13–14°C na pn. do 21–23°C na pd., w najcieplejszym (lipiec na pn., maj–czerwiec na pd.): 28°C na pn., 29–30°C na pd. (maks. ponad 40°C); średnia roczna suma opadów 1500–2000 mm, w górach powyżej 3000 mm. Pora deszczowa jest związana z monsunem pd.-zach. i trwa od maja do października–listopada. W górach na pn. zimą występują opady śnieżne. Latem do wybrzeży (zwł. Zat. Tonkińskiej) docierają cyklony tropikalne. 

Sieć rzeczna Wietnamu należy do zlewiska M. Południowochińskiego. Krótkie rzeki górskie płyną w głębokich dolinach, tworząc liczne wodospady. Największymi rzekami są: 

- rzeka Czerwona (dł. w granicach Wietnamu ok. 510 km) — przy ujściu tworzy szybko narastającą deltę. 

- rzeka Czarna (dopływ rzeki Czerwonej),

- Mekong (na terenie Wietnamu dzieli się na kilka ramion, z których Hau Giang ma dł. ponad 220 km) oraz Song Ma, Song Ba i Song Ca, spływające z gór Annamskich. Podczas pory deszczowej poziom wód w rzekach podnosi się o ponad 10 m. W dolinach i deltach rzek znajduje się gęsta sieć kanałów nawadniających.

Jezior jest niewiele, największe to Dac Lac na płaskowyżu Tay Nguyen.